و خون بسيارى كه قطع نمىشود جارى گردد . و در اينكه آن خون از حيض يا از بكارت يا از هر دو است ، شك نمايد . بايد با داخل نمودن پنبه و كمى تأمل و سپس بيرون آوردن آن آزمايش كند و احوط و اولى آنست كه بعد از داخل نمودن پنبه مدتى آن را رها كند و آهسته آن را بيرون آورد . پس اگر اطراف آن ( طوق‌وار ) آلوده باشد ، خون بكارت است اگر چه صفات حيض را داشته باشد . و اگر خون به داخل پنبه فرو رفته باشد حيض است . و اين آزمايش واجب است ، ولى معلوم نيست كه شرط صحت عمل زن باشد . پس اقوا آنست كه اعمالش در صورتى كه با قصد قربت انجام گرفته باشد و معلوم شود كه حيض نبوده ، صحيح است . و اگر آزمايش امكان نداشت رجوع به حالت سابقش - پاكى يا حيض - مىنمايد و بنا را بر آن مىگذارد . و در صورتى كه حالت سابقش را نداند بايد احتياط كند و بين تروك حائض و افعال زنى كه در حال پاكى است جمع نمايد . ( 1 ) مسألهء 6 - ظاهر آنست كه دو علامت ياد شده - آلوده شدن اطراف پنبه و يا فرو رفتن خون در آن - علامت بكارت و حيض مىباشند . حتى اگر بقاء و زوال بكارت مشكوك باشد . و در اين صورت نيز وجوب آزمايش خالى از وجه نيست . ( 2 ) مسألهء 7 - اگر خون حيض با خون زخمى كه در داخل است مشتبه شود بعيد نيست آزمايش واجب باشد ، پس اگر خون از طرف چپ بيرون بيايد حيض است ، و گرنه خون زخم است . ليكن ترك احتياط ( به جمع ) سزاوار نيست ، حتى در صورتى كه حالت سابقه معلوم باشد . ولى اگر آزمايش ممكن نباشد بايد بر طبق حالت سابقه عمل نمايد ، و اگر حالت سابقه را نداند بايد بين اعمال زنى كه در حال پاكى است و تروك زن حائض جمع نمايد . ( 3 ) مسألهء 8 - حد اقل حيض سه روز است و حد اكثر آن مانند حد اقل طهر [ 31 ] ( پاكى ) ده روز ، بنابراين هر خونى را كه زن در كمتر از سه روز و يا در بيشتر از ده روز ببيند حيض نيست . و همچنين است آنچه را كه زن بعد از قطع شدن خونى كه بر اساس عادت ماهانه و مانند آن ، حكم به حيض بودن آن داده شده بود ، بدون آنكه ده روز فاصله بيفتد ، مىبيند و نمىتوان حكم به حيض بودن هر دو خون و پاكى ميان آنها كرد نظر به اينكه مدت ايام دو خون با روزهاى پاكى كه بين آنها واقع شده است روى هم بيشتر از ده روز مىشود بلكه اين خون استحاضه است . مانند اينكه زنى كه عادت ماهانه دارد ، مثلا هفت روز خون در ايام عادت ببيند سپس هفت روز قطع شود و پس از آن سه روز ديگر ببيند كه خون دوم حيض نيست بلكه استحاضه است . ( 4 ) مسألهء 9 - بنابر اقوا پىدرپى بودن در روزهاى سه‌گانه ( حد اقل حيض ) معتبر است ، بنابراين سه روز خون ديدن در ضمن ده روز كفايت نمىكند مانند آنكه يك روز يا دو روز خون ببيند و قطع شود سپس قبل از تمام شدن ده روز به مقدارى كه با آن ، سه روز تكميل